visitekaartje tekstschrijverOp mijn visitekaartje staat ‘tekstschrijver’. Steeds vaker overweeg ik om daar de functienamen mediator en gedachtelezer aan toe te voegen. Of stuck in the middle.

Utopie
Het zou heel simpel kunnen zijn: als tekstschrijver zet je datgene op papier dat je wordt verteld. Tuurlijk moet je wel exact de juiste woorden kiezen, zorgen voor een aantrekkelijk geschreven geheel en eventueel een dosis SEO toevoegen maar da’s je vak. En de intake / briefing die je vooraf met je klant hebt, is het uitgangspunt. Je mikpunt is altijd de doelgroep. Een kind kan de was doen.

Je schrijft het concept van de tekst en levert deze aan bij de klant. Soms krijg je dan direct een akkoord en is de tekst klaar, soms moet je nog even wat kleine aanpassingen doen. Zo simpel zou het kunnen zijn, en dat is het soms ook. Maar vaak is het niet zo simpel als het lijkt.

Veel vaker schrijf je een concepttekst op basis van de intake / briefing en lever je deze aan bij de klant. Dat wat jou is verteld vertaal je in klinkklare taal en staat helder verwoord zwart-op-wit. En op dat moment blijkt de ‘waarheid’ vaak toch heel anders te zijn. In de meeste gevallen heeft dat twee oorzaken:

De ‘waarheid’ ligt letterlijk in het midden.
mediator
In dat geval is de briefing gegeven door persoon A. Persoon B checkt de tekst (ook) en heeft een heel andere visie. Vindt dat het allemaal anders moet. Inhoudelijk maar vaker strategisch. Dan moet je als tekstschrijver uitleggen dat het aangeleverde concept gebaseerd is op de briefing met persoon A. En spring je als tekstschrijver vaak letterlijk in de rol van mediator. Je probeert de meningen van én aan beide personen uit te leggen. Bouwt bruggen en legt verbindingen. Belicht de voor en tegens van beide visies om tot een oplossing te komen. Dit kost tijd, energie en talloze mailtjes en telefoontjes. Maar als mediator, uh, tekstschrijver doe je alles om je doel te bereiken: het schrijven van die ene tekst waar iedereen zich in kan vinden, persoon A en persoon B maar vooral de doelgroep.

Men denkt dat je gedachte kunt lezen
goudvisBij een intake / briefing gaat het vaak om twee uitersten: of we krijgen heel veel informatie of we krijgen heel weinig informatie. In het eerste geval vragen we door om te achterhalen wat echt het allerbelangrijkste is in die berg informatie. In het tweede geval vragen we door om voldoende input te vergaren om de juiste tekst te kunnen schrijven. In beide gevallen blijkt vaak bij het aanleveren van het concept dat het toch net anders moest. Dat eigenlijk ook ‘dit, dit en dat’ in de tekst moet worden vermeld. ‘Ja, ik weet dat ik het niet had verteld maar ik dacht dat je dat wel zou verwerken.’ Geloof me, als je de beste tekstschrijver ter wereld vraagt om te schrijven over goudvissen, dan verzint die tekstschrijver er niet spontaan een verhaal over olifanten bij.

Is het vak van tekstschrijver dan alleen maar kommer en kwel?
Echt niet! Juist ook die aspecten van mediation en gedachtelezen maken het vak van tekstschrijver interessant. Maar – zoals ik vaker zeg – ieder z’n vak: dus als jij en persoon B er samen nog niet uit zijn wat én hoe je iets wilt laten verwoorden, ga eerst naar een mediator voordat je de tekstschrijver brieft. En als je wilt dat we je gedachten lezen: we leren elke dag bij dus schrijf je gedachten gewoon op een briefje en we weten het.

 

 

2 comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *