nieuwe weekendVroegah… werkten de meesten van maandag tot en met vrijdag. Om 8 uur inklokken, om niet veel later te genieten van een kwartier lang welverdiende koffiepauze. Terwijl je koffie uit een wit plastic bekertje drinkt, praten je collega’s over koetjes en kalfjes. Weer een paar uurtjes werken, om rond de klok van twaalf je lunchtrommel tevoorschijn te halen en de thuisgesmeerde broodjes te verorberen. 16 uur cup-a-soup, en om kwart voor vijf je lege lunchtrommel vast in je tas stoppen zodat je exact om 17 uur de deur achter je dicht te kunnen slaan. Dat waren nog eens tijden. Tijden dat:

  • De supermarkt op zondag dicht was en op andere dagen om 18 uur de deuren sloot.
  • De sportscholen ’s nachts gesloten waren.
  • Er geen Uitzending Gemist bestond.
  • Het woord e-commerce nog niet in de Van Dale opgenomen was.
  • Je op zondag een speld kon horen vallen in het winkelcentrum.
  • Je een buitenbeentje, dominee, of verpleegster was als je op zondag/wisseldiensten werkte.

nieuwe weekend 2Zaterdag en zondag, just ordinary days
Voor mij is het weekend al lange tijd geen weekend meer. De zaterdag en zondag zijn gewoon dagen van de week, net als de maandag, dinsdag. En de woensdag, donderdag en vrijdag. Met als enige verschil dat ik, als ik op zaterdag en/of zondag werk, meters kan maken. Geen telefoontjes, geen mailbox die zienderogen volloopt. Gewoon volop schrijven, aan een stuk door en deadlines halen en klanten blij maken: puur genieten voor mij. Als mensen om mij heen dan ook op vrijdagmiddag roepen: ‘Eindelijk weekend’, ben ik het roerend met ze eens, zij het met een andere insteek ;-). De uurtjes die ik op zaterdagen en zondagen werk, maken dan ook veel (en meer) mogelijk. Doordeweekse dagen zijn daarentegen de dagen waarop dingen juist níet kunnen (of hoeven):

  • Niet tegen winkelwagentjes botsen in een overvolle supermarkt.
  • Niet sporten bij daglicht maar bij maanlicht.
  • Niet in een ellenlange rij staan bij het pretpark. Of de IKEA. Of waar dan ook.
  • Niet twintig rondjes rijden totdat je eindelijk een te krappe parkeerplaats in de binnenstad vindt.
  • Niet de weeksluiting van je kind missen.
  • Niet in een kilometerslange file aan te sluiten.
  • Niet moeilijk doen over het maken van een afspraak buiten ‘werktijden’ bij de dokter, kapper, tandarts.
  • Niet altijd het volle pond betalen bij dagjes uit, midweekjes weg, reizen.

Maar het is weekend…
Het enige moment dat ik nog wel word herinnerd aan het feit dat het ‘weekend’ is, is als iemand verbaasd aan me vraagt: ‘Ben je aan het werk? Maar het is weekend.’ Dan glimlach ik en antwoord: ‘Ja, ik doe aan Het Nieuwe Weekend’.

nieuwe weekend 3Veel gestelde vragen

Ben je dan ook 24/7 bereikbaar?

Nee, dank je. Ik heb ook nog een leven naast mijn werk.

Weten je relaties dan wel waar ze aan toe zijn?
Ja, de mensen met wie ik werk weten dat ik altijd zo snel mogelijk reageer. En voor de (groeiende groep) mensen die ook aan ‘Het Nieuwe Weekend’ doen, is het dus alleen maar fijn dat ik geen 9tot-5-mentaliteit heb: zij krijgen vaak eerder een reactie dan verwacht.

Ben je weleens vrij?
Ja, maar omdat ik vaak vrij ben op momenten dat anderen werken valt dit gewoon minder op.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *