Toegegeven: rekenen is niet mijn sterkste kant, laat staan als het gaat om berekeningen waar percentages aan te pas komen. En waarschijnlijk zijn dit ook nog eens percentages waar zelfs het grootste wiskundige genie niets mee kan. Maar als het gaat om het vinden van de meest gekwalificeerde kandidaat, voelt het voor mij alsof HRM en recruitment de doelgroep voor hun vacature met 50 % verkleint. 

Best wrang als je nagaat dat openstaande functies in deze tijden van economische malaise niet vanzelfsprekend vacatures worden. Nadat je het hindernisparcours langs ballotagecommissies hebt afgelegd, volgt het werving- en selectieproces. Tijdrovend en extra kostbaar als je maar de helft van je doelgroep tot je beschikking hebt.

De angst regeert

De economische malaise weerhoudt 4 op de 10 werkende Nederlanders om nu van baan te veranderen. Ze hebben het lef niet om een ‘veilige’ overeenkomst voor onbepaalde tijd in te ruilen voor ‘risicovol’ tijdelijk arbeidscontract. En zelfs met het vermoeden dat men binnen één jaar hun baan verliest, ondernemen deze werkenden geen actie. Er heerst het gevoel dat solliciteren de kans vergroot dat de actuele baan daardoor juist eerder wordt verloren. En de kans dat deze groep, die bewust kiest voor zekerheid in onzekere tijden, voor jouw vacature in beweging komt, is nihil.
De zuurgraad van het realisme
Dus: wees realistisch en  streep die begeerlijke 42% dus maar van je verlanglijstje. Blijft over: 58 % van de werkenden. Mensen die de overstap wel aandurven. Het getuigt van lef maar zoek jij een kandidaat / nieuwe medewerker die wel van een risico houdt? Een gechargeerde gewetensvraag.

Een visvijver vol gestigmatiseerd potentieel
Rest ons het aantal werklozen, dat sinds 1996 niet zo hoog is geweest. Tegenover de grote hoeveelheid werklozen staat een ‘all time low’ hoeveelheid vacatures. Om exact te zijn: voor elke vacature zijn er op dit moment 5 mensen zonder baan. In theorie lijkt het invullen van vacatures dus eenvoudig. Toch lijkt de praktijk anders in elkaar te zitten. Uit een recent onderzoek, blijkt dat werklozen over het algemeen minder snel worden aangenomen, dan mensen met baan die solliciteren op eenzelfde vacature.

1 + 1 = 2, toch?
Nu dan mijn ‘berekening’: 42 % van de werkende mensen verkiest veiligheid boven een andere baan. Daarmee sluit zij zichzelf uit als doelgroep voor je vacature, zonder dat je hier zelf veel invloed op kan uitoefenen. Dan het aantal werklozen, op het moment dat ik dit blog schrijf, staat de teller op 7 % van de Nederlanders. Samen zijn dit zo’n 552.000 mensen die door veel HRM-ers / recruiters, instinctief of doelbewust, direct al worden afgeschreven. Voeg de groepen samen en je doelgroep wordt vrijwel gehalveerd. Rest de ‘andere helft’: mensen met baan én met durf. Aan jou de beoordeling of zij beschikt over de (andere) kwaliteiten die je zoekt voor jouw vacature.

Hoe je het ook wendt of keert, gezamenlijk zorgen de crisis en vooroordelen voor een kleinere groep van potentiële kandidaten. Het resultaat: minder kans op het vinden van de allerbeste kandidaat waardoor óf de procedure langer in beslag neemt óf je genoegen moet nemen met de meest goede kandidaat onder de sollicitanten. Beide brengt vaak niet het voortreffelijke resultaat dat je beoogt. Hoe keren we het tij?

1 comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *