Records worden gebroken alsof het niks is: met 552.000 werklozen overtreffen we de hoeveelheid werklozen uit eerdere recessies zoals in 2009 en 2011. Met 108.000 vacatures hebben we het laagste aantal vacatures van het afgelopen decennium, aldus het CBS. Hoera: cijfers! Zoals aangegeven in mijn voorgaande blog ben ik geen rekenwonder maar deze deelsom moet lukken:552.000 personen zonder baan gedeeld door 108.000 vacatures= 5 werklozen voor elke vacature!

Gouden tijden

Vijf mensen zonder baan voor elke vacature. Vijf mensen die per direct inzetbaar zijn voor elke baan die vacant is. Vijf mensen waarbij de motivatie om de openstaande functie te vervullen veelal bovengemiddeld is. Gouden tijden, als je het alleen theoretisch zou bekijken. Maar zo simpel is het niet, de gemiddelde HRM-er / recruiter kijkt niet sec theoretisch: het beeld wordt vertroebeld door de 0vetgedrukte stempel welke werklozen met zich meedragen.

Stempels worden al snel geassocieerd met discriminatie, een veelomstreden onderwerp in de arbeidsmarkt (en daarbuiten). Toch gebeurt het meer dan we voor mogelijk houden. In het kader van dit blog schoot mij het woord werkloosheidsdiscriminatie te binnen. Een woord dat ik nu nog niet terugvind in de Van Dale maar (na Project X-feest in 2012) zou werkeloosheidsdiscriminatie zo maar eens hét woord van 2013 kunnen worden! Met als verklarende omschrijving: het maken van onderscheid tussen sollicitanten met baan en sollicitanten zonder baan, bewust dan wel onbewust.

De hokjes denkwijze

Bewust óf onbewust, of je wilt óf niet: heeft niet iedereen een bepaalde vorm van een ‘hokjes denkwijze’? Het doen van aannames, scheren over één kam, hebben van vooroordelen,: de één doet het intensiever dan de ander, de ander verzet zich er meer tegen dan de één. En aangezien elke HRM-er en recruiter mens is, doen ook zij mee aan dit proces.  Dat is niet alleen mijn aanname / vooroordeel / hokjes denkwijze maar werd onlangs   bevestigd door een onderzoek dat werd uitgevoerd aan de Northeastern University in Boston. Na het versturen van 5.000 identieke sollicitatiebrieven met verschillende duur in werkloosheid, was de bevestigende uitkomst dat werklozen over het algemeen minder snel worden aangenomen, dan mensen met baan die solliciteren op een zelfde vacature. Na een periode van 6 maanden werkloosheid blijkt de werkloze een stempel opgedrukt te krijgen.

Gaten worden gevuld met aannames

De meest voorkomende aannames bij sollicitanten met een zogenaamd ‘gat in het cv’ zijn: hij solliciteert vast alleen bij mij omdat het moet’ of er is vast een onderliggende reden dat zij geen werk heeft.  En des te gapender het gat in het cv wordt, des te meer er vragen rijzen als is de kennis wellicht verouderd?’of is het arbeidsritme nog wel aanwezig?.  En met die aannames komen veel werkelozen in een vicieuze cirkel terecht en wordt het vinden van een baan steeds moeilijker. Heb je naast geen baan, ook Sarah of Abraham al gezien, zit je vaak in een nog lastiger pakket. Juist in deze tijden van crisis wordt er op kosten gelet en zijn de hoge pensioenkosten bijvoorbeeld al snel een secundaire reden om niet voor een 50-plusser maar voor een jongere kandidaat te kiezen.

Gooi je hengel uit
Maar is het juist niet zo dat de motivatie van werklozen groot is? Dat de reden van baanverlies geregeld is te danken aan faillissementen en reorganisaties waarbij ook de allerbeste krachten aan het kortste eind trekken? En wellicht nu niet actief in het werkproces, maar een goede werkzoekende is zeer ijverig in het sollicitatieproces waardoor diens kennis zelfs wordt verbreed. Bovendien zijn zij vaak per direct beschikbaar wat tijdswinst oplevert.

Een prima gezelschap dus, waar je als HRM-er / recruiter ruime keuze hebt in welke bijtgrage sollicitant je uit de vijver vist en uitnodigt voor een gesprek op het droge. Zo kun je hier een grote vis aan de haak slaan! Maar dan moet je dus wel buiten de hokjes durven te denken en het zogenaamde ‘no-go’ stempel van de werklozen wegvagen. Met een open blik, de juiste aas en een beetje Typex om het stempel weg te vagen. En als we dat allemaal doen wordt ‘werkeloosheidsdiscriminatie’ misschien toch niet hét woord van 2013. Laten we daar voor gaan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *