Ik weet het nog goed. Zo’n 5 jaar geleden dacht ik: Eerste Hulp bij een ondernemersspagaat ik word tekstschrijver. Ik zeg mijn baan op, kruip only the lonely thuis achter mijn toetsenbord en ga schrijven. Hoe anders is het gelopen. Als iemand me nu vraagt wat ik doe, weet ik soms niet eens wat ik zal antwoorden.

Ja, ik ben tekstschrijver, maar inmiddels slaat de weegschaal meer en meer door naar ondernemer. Ik (bege)leid een team van fantastische freelancers en heb belachelijk veel inspirerende gesprekken en samenwerkingen met gave bedrijven en collega-ondernemers. Als klap op de vuurpijl mag ik mijn kennis delen tijdens het geven van trainingen en denk ik mee met intermediairs en werkgevers over de creatie van teksten voor arbeidsmarktcommunicatie. Ondertussen signaleer ik geweldige kansen, poppen de meest wilde ideeën in m’n hoofd op en zoek ik naar tijd om de kansen te verzilveren en de ideeën vorm te geven. Hoe cool is dat? Zo cool dat ik het er warm van krijg.

Ingrijpen en loslaten

Hoewel ik me heb voorgenomen het woord ‘druk’ te verbannen uit mijn vocabulaire, blijft het een kwestie van veel en hard werken. Gelukkig vind ik alles wat ik doe leuk en
ben ik niet vies van werken. Kortom: ik bevind me in een luxepositie, maar ook in een positie die soms eindigt in een pijnlijke spagaat. Zo ook een paar maanden terug. De klok tikte door, deadlines naderden, fouten moest worden rechtgetrokken, vragen verdienden een antwoord, de mailbox stroomde vol en de telefoon rinkelde onafgebroken. Om de pijn te verzachten, was een ingreep noodzakelijk. Ik slaakte een hulpkreet die werd gehoord door 2 reddende engelen. Ofwel door mijn virtuele assistenten.

Ieks. Nu was die spagaat al pijnlijk, maar het woord ‘assistenten’ verschijnt ook niet moeiteloos  op het beeldscherm. Assistenten… Alsof ik iemand nodig heb die de projectcoördinatie op zich neemt, mailtjes beantwoordt, afspraken inplant en al die kleine klusjes doet die echt zó gedaan zijn. Ja, die heb ik nodig. Sterker nog: ik heb er 2 nodig 😉

Remedie tegen de pijn

Remedie tegen de pijnSinds januari werk ik met Virtual Efficiency. En omdat de dingen die ik moest uitbesteden cruciaal zijn voor mijn tekstbureau en continuïteit een must is, kan ik inmiddels al niet meer zonder de versterking van 2 geweldige virtuele assistenten. Daniëlle en Clara wisten me in no time uit de pijnlijke houding te halen. En dat zonder spierpijn. Hoe? Inderdaad: door de projectcoördinatie op zich te nemen, mailtjes te beantwoorden, afspraken in te plannen en al die klusjes die echt zó gedaan zijn daadwerkelijk te doen. Zij ontlasten mij. Zij kijken verder dan hun neus lang is en denken met me mee. Opeens gebeuren er dingen waar ik geen weet van heb. En die dingen gaan verdomd goed ook.ventilator

Niet dat ik nu opeens de tijd en ruimte heb om ‘only the lonely’ thuis achter mijn toetsenbord te gaan zitten om te schrijven, maar die pijnlijke spagaat is in elk geval verleden tijd. Ik kan focussen op alles wat ik leuk vind. Hoe cool is dat? En ik krijg het er niet eens meer warm van.

Deze ode aan virtual assistants draag ik op aan Virtual Efficiency, het bureau voor virtual assistants.

1 comment

  1. Ik denk dat veel ondernemers in zo’n spagaat zitten. Zelf werk ik ook als VA en het is heerlijk om ondernemers van hun spierpijn af te helpen. Assistenten geven ondernemers meer lucht, rust en ze kunnen zich richten op de dingen waar ze de meeste inspiratie van krijgen.
    Ik hoop dat jouw ode aan de VA veel ondernemers zal inspireren!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *